Pinoterapia (narzędzia do pinopresury)

Pinoterapia – co warto wiedzieć o tej innowacyjnej koncepcji?

Pinoterapia (w węższym ujęciu znana również jako pinopresura) to unikalna, polska metoda wywodząca się z założeń medycyny manualnej. Jej twórcą jest lek. med. Radosław Składowski (dlatego często spotkasz się z terminem koncepcji Radosława Składowskiego lub w skrócie FRSC). Metoda ta sprytnie łączy współczesną wiedzę medyczną o układzie nerwowym, systemie powięziowym, a także elementy zaczerpnięte z takich dziedzin jak akupunktura, akupresura czy suche igłowanie. Do przeprowadzania zabiegów fizjoterapeuta wykorzystuje odpowiednio wyprofilowane, mosiężne lub stalowe narzędzia.

W jaki sposób piny i katy wpływają na ciało?

Głównym zadaniem pinoterapii jest pobudzenie wybranych ośrodków nerwowych, silna stymulacja powięzi oraz zniwelowanie bólu. Podstawowym wyposażeniem gabinetu są podłużne narzędzia przypominające gwóźdź (czyli tzw. piny) oraz katy o zróżnicowanych krawędziach. Umiejętna manipulacja tymi przyrządami – poprzez uciskanie, pocieranie czy ostukiwanie – dociera bardzo głęboko w tkanki miękkie i układ nerwowy. Taki terapeutyczny manualny proces, oparty na doskonałej znajomości anatomii, poprawia ukrwienie, uelastycznia tkankę i potrafi szybko znieść uciążliwy stan bólowy.

Kiedy włączyć tę formę terapii do planu rehabilitacji?

Odpowiednio poprowadzona terapia narzędziowa stanowi doskonałe wsparcie dla całego narządu ruchu. Ta dziedzina fizjoterapii świetnie sprawdza się u pacjentów ze skutkami urazów ortopedycznych oraz przy silnych przeciążeniach. Jest polecana w przypadku przewlekłych zespołów bólowych (np. przy bólach odcinka lędźwiowego czy karku), ograniczeniach ruchomości stawów, a także do redukcji nagromadzonych napięć po intensywnym wysiłku sportowym. Dobrze dobrane techniki pozwalają organizmowi na szybszy powrót do naturalnej równowagi.

Główne ograniczenia, czyli kiedy zachować ostrożność?

Mimo że zabiegi przy użyciu pinów i katów są bezpieczne, należy wziąć pod uwagę pewne przeciwwskazania. Należy unikać pracy bezpośrednio na uszkodzonej skórze (rany, świeże blizny, owrzodzenia), w przypadku ostrych infekcji i gorączki, u osób z zaawansowanymi zaburzeniami krzepliwości krwi, a także przy niektórych chorobach nowotworowych oraz w ciąży (szczególnie w okolicach brzucha i miednicy). Przed każdym spotkaniem terapeuta przeprowadzi z tobą wywiad, aby mieć pełną pewność, że wybrana procedura będzie w twoim przypadku całkowicie bezpieczna.